Aerie

آقای اسماعیلی طی نامه ای به پایگاه خبری Aerie ضمن تشکر از تمام همنوردانی که در مراسم آن مرحومه شرکت داشتند چنین نوشت :

لم یشکر ولم یشکر الخالق

الهی به داده ونداده و گرفته ات شکر که : دادنت حکمت و گرفتت امتحان است

با سلام و آرزوی قبولی طاعات و عبادات برای تمامی سروران گرامی

فقدان همسری فداکار و همنوردی دلسوز درد جانگاهی است که تحمل آن جز با عنایت به پروردگار و اعطا صبر و بردباری از جانب حضرتش میسر نیست اما مشیت الهی بر این قرار استوار است که هر بقاء را فنایی باشد و هر بهاری را خزان . که طی این مسیر ، تقدیر حضرت حق است و هیچکس را توان گریز از آن نیست . اما آنچه مایه صبر و شکیبایی و امید به زندگی را در کالبد آدمی به جریان می اندازد همان اتکا و توکل به خداوند متعال و استعانت از قدرت لایزال اوست . اما ...

همراهی مساعدت و همدردی شما مسئولین محترم استان و شهرستان و قاطبه همکاران ، فرهنگیان و کوهنوردان و ورزشکاران از اقصی نقاط کشور با حضور و تشریف فرمایی خود در بیمارستان و کلیه مراسم آن مرحم یا با ارسال نمابر ، پیامک و حتی تلفنی با دادن دلگرمی با سخنان آرام بخش تسلی ما بودید نشان از طبع بلند و روحیه والایتان دارد و قطعا این محبت و بزرگواری هرگز از دید حقیر و فرزندانش بالاتر از همه آن یگانه هستی پنهان نخواهد ماند و براستی مرهمی بودید کاری و موثر بر این زخم تازه و مایه تسکینی بر این درد فراغ ، فراغی که دیگر هرگز نتوان به وصالش در این کالبد خاکی اندیشید و از این پس باید آموخت که چگونه با خاطره ها زندگی کرد . و از اینکه به علت تألمات روحی موفق به تشکر حضوری نشده ام پوزش می طلبم و مجدداً برخود لازم می دانم به رسم ادب بالاترین مراتب سپاس و امتنان را داشته باشم که مطمناً با اجر دنیوی و پاداش اخروی نیز توام میباشد و از خداوند می خواهم همواره شاهد توفیق و سعادت روز افزون شما بزرگواران و خانواده محترمتان باشم.

برادر کوچک شما : علی اسماعیلی